Het dagboek van Pepe en Domie in de Crocodile Trophy

We voelen ons leeg

Het Nieuwsblad 5 november 2003

De Crocodile Trophy zit erop. Met een rit van Cooktown naar Daintree (135 km.) en de afsluiter in Cairns, brachten Domie Sacre en Pepe Paelinck deze mountainbikeraid tot een goed einde. Roland Stauder werd eindwinnaar en dankt dat vooral aan zijn ervaring als marathonrijder. Ervaring die Mauro Bettin een beetje miste. Hij werd tweede. En de Belgen? Zij die het weekeinde van Allerheiligen haalden, gingen dinsdag in Cairns door de finish. Bart Bosmans (9de), Peter Paelinck (12de), Reinhard Desmedt (13de), Dominiek Sacre (16de) en Frans Verbeeck (17de) liggen vandaag aan de oceaan uit te hijgen. Op 11 november worden ze in Belgie terugverwacht. Dit zijn de laatste dagboekfragmenten van het Hagelandse Reevax-team.
• ,,Ons deelnemersaantal is geslonken tot 26 en - in tegenstelling tot vorige ritten - heeft iedereen blijkbaar schrik om de andere pijn te doen. Gemoedelijke bedoening op de 27 km asfalt die als aanloopstrook geldt. Er worden videobeelden geschoten, foto's en interviews gemaakt. Natuurlijk niet van simpele krabbers zoals wij, maar van vedetten zoals Stauder en Bettin. Het is koersen in boerinnenbond-tempo. En toch zitten er renners in de groep die al puf fen. De enige overgebleven Fransman moet al na 10 km. los-sen..."
• ,,Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Zo is dat ook in deze Croco. Na het inrijgedeelte gaan de besten weg. Frans Verbeeck - wij noemen hem hier wegens zijn leeftijd 'Race Dad' -blijft samen met Pepe en ik in een achterliggend groepje zitten. In moot gezelschap, want Rosie King, die leidt bij de vrouwen, geeft het tempo aan. Nee, we zijn niet beschaamd om in haar wiel te kruipen. Zij moet voor mannen niet onderdoen."
• ,,Het tempo loopt niet te hoog op. Dalen, klimmen, opnieuw dalen. Ideaal om na een inspanning telkens weer op adem te komen. Het is alleer opletten dat je in de steilste stukken niet onderuitgaat. Rechtblijven lijkt ons in dez laatste etappe het belangrijkste.
• We krijgen Daintree River in zicht. Tien kilometer verder ligt de aankomst. Oef, het lijk wel of deze zwaarste Crocodile Trophy in jaren een gezondheidswandeling was. Iedereen wenst iedereen proficiat. Onze Gistelse bakker Reinhard Desmedt, Race Dad Frans Verbeeck, Pepe en ikzelf, we voelen ons leeg. Maar tegelijkertijd ook goed. Morgen in Caims nog wat rondjes draaien en paraderen Nadien de slotceremonie, waar we allicht weer een boomerang
en een T-shirtje als prijs ontvangen. Daar hebben we het allemaal voor gedaan..."

Tot thuis
Domie