Hagelanders scoren hoog in Australische Crocodile Trophy

"Phil Anderson ziet hier meer af dan wij"

Het Nieuwsblad 12 september 2002

Het kan best dat het tentje van de Brabanders Pekke, Donnie, Kroki, Makke, Pepe en Bart vandaag naast dat van Phil Anderson, Claudio Chiapucci en ander schoon volk te vinden is. Want in de Crocodile Trophy, aan de Australische noordoostkust, kunnen ook vedetten niet in een hotel slapen, omdat er er geen hotel is. Straffer nog: misschien slaapt Anderson zelfs slechter dan Bart Schols en Peter "Pepe" Paelinck. Zij klopten in de eerste rit van de 12 dagen durende mountainbike-rallyraid de man die in de Tour ooit twee ritten won en er zelfs twaalf dagen in de gele trui rondfietste.

Het Australische boegbeeld en Peter Paelinckx hebben mekaar in elk geval al in de wedstrijd ontmoet.
"Hij zag af als een beest," vertelde Pepe. "In de aanvangsrit - 80 kilometer lang en vooral na 40 km loodzwaar omdat we na een aanloop op het asfalt plots het mulle zand en de bush inmoesten, reed Anderson lek. Net op het ogenblik dat ik naast hem zat. Vriendelijk geweest, Phil een binnen-band toegestopt. Zijn kracht mag dan al wat afgezwakt zijn, hij was nog sterk genoeg om ook dat aangereikte bandje in de prak te fietsen."

Allrounder Schols

Na een voorbereiding die meer dan een jaar in beslag nam, hebben Bart Schols, Peter Paelinckx, Dominiek Sacré en Steven Pauwels, de vier Brabantse deelnemers aan de Crocodile, hun eerste kennismaking met de Australische out-back erop zitten.
"Eigenlijk was de eerste rit minder zwaar dan de aanloop naar dit avontuur," stelde Aarschottenaar Ban Schols vast. "Maar deze mountainbiketocht is wel 1.500 kilometer lang. En we hebben er pas 80 km opzitten. In de sport heb ik geleerd dat snel victorie kraaien nooit goed is."
Voor enkele jongens is de Crocodile totaal nieuw. Ook Schols is aan zijn maidentrip toe.
"Het heeft ons tijd, sportieve moeite en vooral veel geld gekost", blikt de Aarschottenaar terug naar de bijna twee jaar dat hij samen met Mare Claes tegelijkertijd naar sponsors en de goede conditie. "Het eerste was moeilijker dan de echte voorbereiding. We zitten al jaren in de sport (Schols was ooit Belgisch amateurkam-pioen motorcross, speelde als 16-jarige bij tweedeklasser Aarschot basket op de guard-positie en is vandaag als 27-jarige zelfs basketbalcoach, avt) maar dit is een uitdaging die je niet kan vergelijken met andere. De mountainbike ontdekt, veel langeafstandswed-strijden gereden, dagen getraind in omstandigheden en op circuits die vergelijkbaar waren met wat ons in Australië te wachten stond. Tot je het echt meemaakt."

Ziek

Patrick Becke uit Kessel-Lo, al enkele maanden in Australië en als coach ook de man van de schema's, koppelt aan dit Australische avontuur een wereldreis die hem misschien wel twee jaar uit het Leuvense weghoudt. Marc Claes is zonder fiets naar Mareeba afgereisd. Met een sportieve kater in de bagage. Vorig jaar kreeg Marc klierkoorts en na een recente, nieuwe opstoot moest hij van deelname afzien. Vandaag kookt hij voor en na de ritaankomsten het potje, sleutelt hij aan de fietsen, zit hij aan de pc en neemt hij foto's.
"Ik heb het lange tijd moeilijk gehad met die nieuwe aanval van klierkoorts", zegt de deze week in Australië 34 geworden Aarschottenaar. "Noem het ziek geweest van ziek te worden. Er was geen weg terug en omdat zo'n tocht voor ons allicht eenmalig is en je niet elk jaar een budget van 23.000 euro bijeenkrijgt (het inschrijvingsgeld bedraagt al 3.000 euro, avt) wil ik me vooral als hulp voor de anderen inzetten. Dus ook voor het Reevox-team. De jongens zijn uit de streek van Bekkevoort, Scherpenheuvel en Wolfsdonk. We hebben mekaar hier nodig."

Achtste

De gelegenheidsmountainbikers deden het in de aanhef meer dan behoorlijk. Zoals verwacht bleek er niets te beginnen tegen de viervoudige Nederlandse winnaar Viergever, Lapere en Robic, die de eerste rit beheersten.
"Meegaan met de kopgroep is er ook voor ons - nochtans goedgetrainde amateurs - niet bij", zegt Schols. "Maar we klagen niet. Peter Paelinckx fietste zich in de openingsrit naar de achtste plaats, ikzelf zat als negende in zijn wiel en Dominiek Sacré gaf als dertiende slechts 8 minuten prijs. Steven Pauwels had het, zoals hij zelf had verwacht, moeilijk. Met de beperkte voorbereiding die hij achter de rug had, kon dat ook niet anders. Maar het deed ook bij ons zeer. En dit was nog maar de eerste rit..."

 

Het Crocodile-dagboekvan Bart Schols

"Maffen als aanloop"

VRT- en ROB-journalist Bart Schols houdt in de Crocodile Trophy een dagboek bij. Zijn maats zorgen voor foto's en filmmateriaal. "Het wordt vanaf nu rijden, eten en slapen," zegt Bart. "En notities nemen, mailtjes versturen als het kan. Wij tekenen het verhaal van Bart Schols, dag na dag, mee op. Hieronder het relaas van de aanloop naar de start.

DONDERDAG
"Ook aan de andere kant van de wereld vormt luieren geen probleem. Bijna de hele voormiddag geen bal gedaan. Lang in bed gelegen, te lang misschien. Ik voelde me rot. Twee liter Gatorade naar binnen gewerkt om energieverlies te compenseren en nadien met de Reevox-maats wat beeldjes gemaakt. Patrick "Pekke" Becke was vandaag cameraman en coach. Bij de opnames iets te gek gedaan in een Cairns en het trottoir van veel te dicht bekeken. Tanden konden de confrontatie met de stoeprand maar net vermijden..."

VRIJDAG
"Autoproblemen. Pekke heeft hier een oude 4x4 camper gekocht, wil daarmee ons en de wedstrijd volgen maar de machine doet het niet altijd naar behoren. 900 dollar reparatiekosten. We hebben dan wel te weinig geld om dit allemaal tot een goed einde te brengen, maar het ding hebben we toch maar laten herstellen. Defecte auto's hun zin niet geven is fout."
"In de namiddag nog wat getraind op het WK-parcours van 1996. Je weet wel, het circuit waarop Peter Frischknecht toen de mooiste dag uit zijn leven voorbij zag gaan. De Zwitser verloor de wereldtitel mountainbiken aan een Fransman die, zo bleek achteraf, gedopeerd was. Pas drie jaar later kreeg hij de medaille waarop hij recht had."
"Mooi parcours gereden. Dan richting Lakes. Een luxe-oord, waar de organisatie van de wedstrijd pleistert. Ook voor ons heeft men daar twee dagen logies voorzien. Bleek dat we 1.500 euro per persoon moesten betalen voor de zorgen die ons in Lakes verstrekt zouden worden. Doosje Prozac gekocht en alle zaken eens op een rijtje gezet. Toch nog deal kunnen maken met de organisatie... Afwachten wat het wordt."

ZATERDAG
"We zitten door onze food-voorraad heen en proberen het zo sober mogelijk te houden. Wat geshopt en geluierd. Het is ook in Australië weekend."

ZONDAG
"Uitgecheckt in het oord waar we verbleven. We mogen nog even profiteren van wat de organisatie ons te bieden heeft. Twee dagen in een luxe-appartement met twee slaapkamers, veranda, zwembad,... Hier te koop voor 80.000 euro. En dat is nog spotgoedkoop als je het vergelijkt met de prijzen in Aarschot. 's Namiddag briefing met veel blabla en tralala. Nog een mooie training meegepikt in het gezelschap van de andere vrienden."

MAANDAG
"Laatste dag voor de big day. Marc geslapen van 8 uur 's avonds tot 10 uur 's morgens. Jetlag. Nog eens getraind met de vrienden, achteraf fiets geprepareerd, wielen en banden gekozen en smakelijk avondmaal naar binnen gewerkt. Pekke was de man van dienst. Als hij straks rond de wereld trekt, kan hij zijn diensten af en toe in een restaurant aanbieden. Daarmee zit onze voorbereiding erop. Reserves opgebouwd en straks ertegenaan." (AVT)