Peter Paelinck en Dominiek Sacre schoven afgrijzen voor Crocodile Trophy van zich af

"Kriebels waren te sterk"

Het Nieuwsblad 16 oktober 2003

Het zijn alleen de echte freaks die twee keer of zelfs vaker deelnemen aan de Crocodile Trophy. Het willen, het kunnen en aan verschillede voorwaarden voldoen is noodzaak. “Je moet avonturier zijn, gebeten door het beestje,misschien ook een beetje geshift maar ook conditie hebben” zegt Peter Paelinck die straks met maatje Dominiek Sacre minstens wil herhalen wat hij vorig jaar in de moeilijkste mountainbikewedstnjd van de wereld toonde.

Door Andre VERHOEVEN

Paelinck en Sacre, de twee Hagelandse vrijgezellen die vorigjaar al in Australie debuteerden en toen na de 13 ritten van de Crocodile plechtig verklaarden ,,Een keer en nooit meer", zijn inmiddels weer op weg. Vandaag landen ze in Australie en na nog een trip van een dag gaan ze dinsdag — al dan niet geklimatiseerd — van start.

"Gezworen om nooit
nog mee te doen,
en hier zijn we weer..."

Noem het avonturiers of mountainbike-fanaten met een masochistisch trekje: feit is dat Sacre en Paelinck een ticketje van 1400 Euro veil hadden om in Mareeba te geraken. Daar nog eens een pak deelname-onkosten bij moeten tellen om twee weken af te zien. ,,Want dat is het, zegt Peter Paelinck. ,,Na wat we vorig jaar meemaakten hadden we alle twee gezworen om nooit nog deel te nemen. Maar je weet hoe dat gaat. Begin dit jaar deelgenomen aan enkele lange afstandswedstrijden, in Bouillon sterk gefinisht in de “Grand Raid Godefroy”, de TransAlp tot een goed gebracht en nog wat andere degelijke resultaten in buitenlandse marathon-koersen. De kriebels om opnieuw deel te nemen waren feller dan de intussen vergeten pijnen van een jaar geleden."

Ervaring

Vanaf volgende week zijn ze er dus weer. In een wat beperkter deelnemersveld want de 75 inschrijvingen die de organisatoren beoogden, werden weeral niet gehaald.
,,Ten eersie omdat deelnemen voor Europeanen duur is, ten tweede omdat niemand zich een maand kan vrijmaken voor zo'n wedstrijd. En ten derde - het belangrijkste - omdat niet iedereen er zin in heeft om zich in de hitte en de barre omstandigheden aan de Australische Oostkust zo lang af te peigeren", zegt Paelinck. ,,Maar ach, wat zitten we hier te klagen. Ik geloof dat er heel veel deelnemers zijn die het vorig jaar al moailijker hadden dan wij en die zijn er dit jaar toch ook weer bij. Je Kan in deze Crocodile Trophy trouwens beter presteren als je enige ervaring hebt, dan als je helemaal nieuw bent. Ik weet nu bijvoorbeeld dat je zo lang mogelijk met de kopgroep moet meegaan. Wie zich laat uitzakken krijgt minuten, kwartieren en soms uren aan zijn broek."

 

Hoe zit het met de conditie?

Peter Paelinck vertrekt met een uitstekende conditie. Dat kan Dominiek Sacre niet zeggen.
,,Gans het jaar wat op de sukkel geweest zegt hij. ,.Gewoon geen gelegenheid gehad om de noodzakelij-ke trainingen in te lassen. Werkverplichringen maakten dat ik veel tiid in Japan en in nogal wat andere niet-Europese landen doorbracht. Druk, jetlag en wat nog allemaal. Het kruipt je dermate in de kleren dat je soms geen goesting hebt om te fietsen. Nee, vorig jaar kon ik vrij goed mee met Peter. Zat ik zo'n beetje in zijn spoor en dat van Bart Schols (nu afwezig, avt) in. De zeventiende plaats die ik pakte was inzake resultraat beter dan verhoopt. Deze keer leg ik de lat wel even hoog. Erover geraken is andere kost.”

Opnieuw zonder assistentie

Het Bekkevoorts-Aarschotse duo en hun Reevax-team (iedereen denkt dat Reevax de sponsor is, maar dat is totaal onwaar vermits het gewoon de omgekeerde voornaam is van ,,Xaveer", de man die de fietsen prepareert, avt) doen het dit jaar ook zonder assistentie. Steun van enkele kleine sponsors is er wel. En het thuisfront hangt straks allicht ook aan de website waarlangs de twee hun koerservaringen doorsturen. Steven Pauwels coordineert alles vanuit Loksbergen. Vorig jaar was hij er ook bij. Thans verkoos hij thuis te blijven. Met pijn in het hart...
Normaal stond een tweede deelname evenzeer op Pauwels’ programma. De derde man van het Reevax- team reed enkele voorbereidingswedstrijden maar voelde zich na 50 kilometer vaak zo rot dat een bezoek aan de doker zich opdrong. Klierkoorst of iets wat er familie van is. ,,De symptomen lijken er op, maar toch blijkt het dat niet te zijn”, zegt Steven. ,,Het liep tijdens de trainingen van geen meter en omdat ik weet wat zo'n dertien dagen door hitte, zand, water en over die geribbelde wegen hotsen betekenen, liever niet. Daarom verkoos ik thuis te blijven. Natuurlijk heb ik spijt. Ik zal me dus maar troosten met de idee dat er nog mooie wedstrijden komen en me verdienstelijk maken met door te geven wat .,Pepe” en ,,Domie" er weer meemaken."

DOMINIEK SACRE
Leeftijd: 31 jaar
Woonplaats: Loksbergen-Diest
Burgerlijke stand: Ongehuwd
Beroep: Ingenieur
Ervaring: Marathon-series in 2000 (37e), 2001 (29e), 2002 (17e). Transalp 2003 (zelfde uitslagen als teammaat Paelinck met wie hij ploeg vormde). Crocodile Trophy 2002 (16e).
Sterke punten: Hoe langer de atstand hoe beter, teamspirit, technische atdalingen, trainingsbeest
Zwakke punten: Materiaalbeul, geen enkele fiets is in zijn handen veilig.
Verwachtingen: Ondanks wat minder seizoen, de laatste weken in goede doen. Even sterk eindigen als vorig jaar

PETER PAELINCK
Leeftijd: 35 jaar
Woonplaats: Bekkevoort
Burgerlijke staat: Ongehuwd
Beroep: industrieel ingenieur
Ervaring: Deelname aan de marathon-series in 2000 (27e). 2001 (33e). 2002 (12e). TransAlp 1999 (56e), 2000 (44e), 2001 (29e), 2002 (32e), 2003 (17e op 450 teams). Crocodile Trophy 2002 (4e). Grand Raid Godefroy 2003 (winnaar in zijn leertijdsklasse)
Sterke punten: Organisatie, superklimmer, teamspirit
Zwakke punten: Humeurig in zwakke perioden. slecht op de currogations, dat zijn de vele dwarse ribbels op de uitgedroogde Australische wegen
Verwachtingen: Beter doen dan vorig jaar en toptien halen

De deelnemers

De Crocodile heeft dan wel naam, de wedstrijd blijft elk jaar ook een beetje krimpen. Van Belgische kant geeft Mieke Deroo verstek en de Gistelse is als veelwinnares dan toch het vrouwelijke uithangbord van de wedstrijd. Ook enkele anderen zijn er dit jaar niet. Maar anderzijds blijken de organisatoren toch weer wat aan de kwaliteit van de wedstrijd te hebben gevijzeld. Phil Anderson tekent present, enkele Italianen hebben ooit als wegwielrenners hun strepen verdiend. En dan zijn er ook nog wat echte lange afstandbikers. De ultrarijders, zeg maar. ,,We rekenen ons daar als amateurs niet echt bij, maar ik wil deze keer wel voor een plaats in de toptien gaan," zegt Paelinck. "Vorig jaar lukte dat net niet."

• VANDERAERDEN • Eric Vanderaerden zit dit jaar ook in de wedstrijd, maar dan alleen als raadgever in het team van veelwinnaar Jaap Viergever. ,,Een team dat het opnieuw moet halen", menen de Hagelanders. ,.De drie Nederlanders en de Australiermogen allicht ook op medewerking van vier andere Belgen rekenen. Chris Lapere, Bart Bosmans, Mario Appermans en Rudi Donckers worden ook gesteund door Tom Taylor. Ze fietsen dit jaar zelfs in dezelfde truitjes als de ploeg van Viergever."

• SPONSORS • Sponsors zijn belangrijk in een evenement zoals de Crocodile Trophy. Het Reevax-team heeft er een twintigtal. ,,De steun gaat echter zelden verder dan het materiaal dat we mogen gebruiken", zeggen Paelinck-Sacre. ,,Fietsen, helmen, sportdrank: daar blijft het bij. De belangrijkste sponsors zijn wij zelf..."

• DRIE PRIJZEN • Organisator Schonbacher werpt niet met geld. Alleen de eerste drie in het eindklassement vangen wat. ,,Wat wij er aan overhouden is ons genoeg", aldus Peter Paelinck. ,,Voor de boomerang en het T-shirt dat we bij aankomst krijgen, doen we het."
• 14.000 • Op de website van het Reevax-team melddenk zich tot nu toe 14.000 bezoekers. ,,Het blijft een beetje ons uithangbord, ons conctact met de familie en de vrienden", aldus Peter Paelinck. ,,Het feit dat Steven Pauwels thuis blijft en we elke dag met hem contact proberen te maken, maakt dat onze webstek up-to-date blijft. Net zoals de sponsors, is het voor ons een stimulans om in moeilijke momemen door te bijten."

• EXPLOSIEF • De ene rit is al wat sneller en moeilijker dan de andere. ,,Ik ben vooral bevreesd voor de lange en soms wat saaiere etappes", zegt Sacre. ,,Soms is net moeilijker om daarin je motivatie te behouden dan in een snellere koers. Mee zijn met de kopgroep is de boodschap. Daar moet je echter niet alleen goed voor zijn, maar ook over wat meer snelheid beschikken. Daarom hebben we de voorbije maanden vooral getraind op explosieve demarrages. Die zijn in de Crocodile even goed nodig als in Europese wedstrijden." (AVT)

Wie zelf het stof tussen de tanden wil horen knarsen en de avonturen van Peter en Dominiek dagelijks wil volgen,surft naar www.reevax.be