Het dagboek van Pepe en Domie in de Crocodile Trophy
Met een haardroger op kop
Het Nieuwsblad 16 oktober 2003

Ze zijn dinsdag gestart, de acht Belgen die dit jaar in Australie deelnemen aan de Crocodile Trophy. Peter ,,Pepe" Paelinck en Dominiek ,,Domie" Sacre beloofden ons regelmatig hun dagboek toe te sturen. Dit zijn hun eerste bladzijden.
,,Het zijn allemaal helletochten,
de dertien ritten in deze Croco. Als je voor de openingsrit dan
nog om 6.30 uur uit de veren moet en in een rammelende autobus eindelijk
toch de startplaats in Mareeba haalt, vraag je je af: waarom zijn
wij hier eigenlijk?
,,Australie maakt de droogste periode door in honderd jaar. En droog
wil hier hetzelfde zeggen als heet. Bloedheet zelfs."
,,De eerst etappe brengt ons naar Mount Mullilgan. Door een sauna
van 40 graden is het in de eerste 25 kilometer al afzien. Reinhard
Desmedt, de Gistelnaar die hier ook weer is en met wie we vaak optrekken,
moet afhaken. Bij 46 graden koken we gewoon gaar. Het voelt aan
alsof er een haardroger op onze stuurstang gemonteerd staat, die
voortdurend hete lucht in ons gezicht blaast."
,,We weten het, we leverden hier vandaag geen topprestatie, 18de
en 19de. We zijn normaal tot beter in staat. Maar we hebben een
troost. Uit de topvijf van vorig jaar komt niemand in de buurt van
Bettin en Stauder. Zelfs viervoudig winnaar Jaap Viergever niet."
,,In de tweede rit beter doen, is het doel. En daar zijn we met
een plaats net onder de toptien ook in gelukt. Al was het opnieuw
afzien bij de beesten.
Samenwerken
,,Het is pas 6.30 uur en zon steekt al. Ontbijt met confituur, yoghurt
en pancakes. Daar moeten we het in de 101 km. lange rit naar Irvine
Banks mee doen. En in tegenstelling tot gisteren gaat het van in
de eerste kilometers razendsnel. Een uur konden we ons in de kopgroep
handhaven. Dus besloten we maar om snelle mannen zoals Bettin, Stauder
en de rest los te laten. Net zoals gisteren bleek samenwerken de
beste keuze. Onderweg kwamen we bij Phil Anderson en Oyvind Aas.
Met zijn vieren hebben we voorbeeldig samengewerkt. Al was die zandbak,
ongeveer halverwege, niet van de poes. Klimmetjes, ribbels en nadien
een afdaling waarin gleuven van wel een halve meter zaten. Onze
ervaring van vorig jaar kwam van pas."
Puinhoop
,,We mogen niet klagen. Irvine Banks wend voor sommige deelnemers
al een puinhoop. De Japanner Toru Watanabe werd ziek, kon geen hap
door zijn keel krijgen en heeft de strijd gestaakt. Idem dito voor
Margen Meyer. En Mario Apermans, een van de tandem-Belgen, werd
met de jeep binnengebracht. Maar anderzijds zijn er hier ook verrassingen.
Frans Verbeeck. de debutant uit Heist-Goor, fietst hier als een
bezetene rond. Een openbaring. Maar we versagen niet. We doen in
elk geval beter dan sommige anderen. Morgen zitten we hier nog met
zeven Belgen in de race..."
Hete groeten uit Irvine Banks,
Domie en Pepe