Het Reevax Team overleeft de 9de editie van de Crocodile Trophy

O2 Bikers December 2003

02 : Het was de tweede deelname van het Reevax team aan de Crocodile Trophy. Wat maakt de Crocodile Trophy zo aantrekkelijk voor Jullie?
Peter Paelinck: De kick van het afzien. zoals alleen een marathon-biker dit kan begrijpen. De combinatie van een sportieve prestatie met een overlevingsavontuur is uniek. Geen luxe, geen comfort. Het verleggen van je grenzen, de wil om te overleven, de kamraadschap en de voldoening nadien maken van een wedstrijd als de Crocodile Trophy een uniek en onvergetelijk avontuur dat je de rest van je leven met je meedraagt en je als sporter maar vooral als mens sterker maakt in het dagelijks leven.

02: Ik heb gehoord dat deze 9de editie de zwaarste van allemaal was. Waarom ?
P.P.: Deze editie vondt 6 weken later plaats dan vorig jaar, en met de zomer voor de deur resulteert dit in hogere temperaturen. Het was dan ook vooral de hitte (temperaturen tussen 40 en 50°C) die het grootste probleem vormde. Vele deelnemers moesten opgeven wegens uitdrogingsverschijnselen en ook problemen met het zitvlak, eveneens te wijten aan de hitte, zorgden voor een nooil eerder gezien uitvalpercentage. Van de 41 gestarte renners haalden slechts 26 de finish. Gelukkig was Reevax hierbij.

02 : Wat was jullie voorbereiding voor de Crocodile Trophy ?
P.P.: We zijn reeds een 6-tal jaar met lange-afstandswedstrijden bezig, maar als voorbereiding op de CT werkte Reevax een volledig marathon programma af met o.a. wedstrijden in Riva, Garmisch-Partenkirchen, Theux, Willingen. Tegernsee, Transalp Challenge, Grand Raid Cristalp, Grand Raid Godefroy. Voor de aanvang van de CT hadden we ca. 18.000km in de benen, waarvan de helft met de race-fiets werd afgewerkt. Deelnemen aan de CT doe je niet van vandaag op morgen. Een degelijke basis, een ijzersterke motivatie en een goede zelfkennis is van levensbelang.

02 : De Italiaan Roland Stauder heeft dit jaar deze 1500 km lange wedstrijd met een gemiddelde snelheid van 27,36 km/u gewonnen. Kan men dat nog mountainbike noemen met zo'een snelheid?
P.P.: De oorzaak van deze snelheden ligt in het feit dat er in de CT gedeeltelijk in groep gereden wordt. De lange rechte en brede wegen laten toe om in kleine pelotons te rijden en hierdoor hogere snelheden te behalen. TerwijI je in een gewone marathon meestal alleen rijdt, wordt er in Australie vaak samengewerkt. Zeggen dat de CT geen mountainbiken is, is onjuist: hoewel een gedeelte van de wegen weinig technische moeilijkheden herbergen, bevatte deze editie toch heel wat etappes waarin de echte mountainbiker ruimschoots aan zijn trekken kwam. Ook de misvatting dat de CT op een vlak parcours gereden wordt kunnen we ten stelligste ontkennen: er dienden in het totaal meer dan 13.000 hoogtemeters overwonnen te worden.
Om het volledige relaas van het avontuur van het Reevax Team te kunnen lezen, surf naar www.reevax.be