Huwelijksgebeuren overgoten met Mountainbikepassie !

Je zou bijna denken dat we aan onze winterslaap begonnen zijn, maar er stonden nu eenmaal weinig wedstrijden in juli op de agenda. Stilgezeten hebben we zeker niet. Pat en ik zijn er 3 weken op uitgetrokken naar Frankrijk ( waar anders ? ) en genoten van de zon en vooral de rust. Tja, rust roest, dus Pat heeft zowat heel het traject van de Chemins du Soleil gereden, inclusief het nieuwe gedeelte Sisteron tot in Castelane. Een aanrader voor elke bezeten mountainbiker ! Je doorkruist een prachtig landschap, terwijl de zweetdruppels van je afvloeien tijdens de zware klimmen en het bloed sneller stroomt wanneer je alweer een technische afdaling onder de wielen geschoven krijgt. Oneindige singletrails, bezaaid met stenen maken de parcours compleet. Puur genieten ! Eén minpuntje, hier hebben we onze teammakkers gemist, temeer omdat zij niet mee konden genieten van al dat mooi's !

Neustadt dan, voor Pat een wedstrijd voor de boeg zonder MBH en zonder Zoef. Dit bracht wat extra organisatie mee. Dit betekende ook een sportzak maken. Geen probleem zou je denken, maar als je al 5 jaar met de MBH onderweg bent, waar alles zijn plaats heeft, is dit toch wel even aanpassen. Pat, die in geen jaren, geen sportzak meer gemaakt had, liet dan ook deze taak wijselijk aan mij over. De MBH werd zaterdagmorgen in het landelijke dorpje Kuttekoven geplaatst, waarbij we nu tot de reden van mijn afwezigheid komen. Onze goede vrienden Mathy en Nora hadden namelijk dit oord uitgekozen om hun huwelijksfeest te laten plaatsvinden. De REEVAX boys waren ruim op tijd ingelicht, dit huwelijk wilde ik niet missen, dus geen Zoef in Neustadt. Pat daarentegen kon het niet laten en reed na het bijwonen van de ceremonie op het gemeentehuis en het achteraf geplande diner richting Neustadt, waar hij Pepe, Kroki en MarV om 23u15 uit hun bed zette.

Ontwaken in een appartement of in de MBH maakte voor Pat geen verschil ! De tafel stond gedekt, de pistolekes waren gehaald, de koffie was klaar en dit allemaal dankzij onze teamgenoten ! Pat moest enkel zijn drinkbussen maken, wat voor hem op zich al een heel gedoe is ! Maw, ik was er niet nodig, maar ik besef dat Pepe, Kroki en MarV hun werk wel gehad zullen hebben ! MarV kreeg daarbij nog de taak van mij in zijn schoenen geschoven, en mocht ‘ vrijwillig ‘ met een tiental drinkbussen de berg op om de bevoorradingen te verzorgen. Bedankt mannen, de beloning volgt !

Het weer was wat wisselvallig, maar eens in de startbox begon het op te klaren. Omdat Pat dit jaar geen licentie heeft start hij in box 2. Na een praatje geslagen te hebben met de andere Belgen begeeft hij zich in de ondertussen volgelopen box. De start in Neustadt is naar jaarlijkse gewoonte een zware klim. Een weg, bezaaid met vooroorlogse kasseien drukt je meteen met de neus op de feiten, hier over de limiet gaan betekent problemen zoeken. Pat forceert hier dus niets, om vervolgens na 2 km, bij het begin van een singletrail, onverwachts in een kleine file te staan.

Vervolgens sluit hij aan bij een groepje , waaronder Danny Van Nuffelen. Het tempo ligt vrij hoog en weg zijn de voornemens om het kalm aan te doen. Hij moet de mannen even later laten rijden. Ondertussen stelt Pat vast dat sommige singletrails , waarschijnlijk door de nachtelijke regen, er slechter bijliggen dan de voorgaande jaren. De technische afdaling naar de Wolfsburg bezorgt Pat nog steeds een ‘ kick'. Het is weinig Duitse marathons gegeven dergelijke technische passages in hun parcours op te nemen. Menig biker moet hier dan ook afstappen!

Begin de tweede ronde begint Pat zijn rug op te spelen. Het sein dat het kalmer aan moet. Dolf Okkeman ( master 3 ), die hij in de eerste ronde gepasseerd was komt terug voorbij. Dit geeft Pat een mentaal tikje, temeer omdat hij diezelfde Dolf in de Erbeskopf marathon heeft geklopt in de sprint. Terug aansluiten was het doel, maar de vermoeidheid sloeg toe en Pat zijn fiets gaat overstag, Pat neer met kleine schaafwonden tot gevolg. ‘Wie niet luisteren wil, moet voelen' lijkt hier op zijn plaats ! Of dat nog niet genoeg was, begonnen zijn remmen ook nog tegen te pruttelen. Oorzaak is nog onbekend, maar geven desondanks verder geen noemenswaardige problemen. Ineens begon de ‘diesel' dan toch zijn werk te doen en hij merkte dat hij bikers begon in te halen. In de verte ziet hij terug het groepje van het begin van de wedstrijd en sluit wederom aan. Pat voerde op dat moment het tempo, maar de voldoening bestond erin dat ze moesten afhaken. Met nog 10km voor de boeg een opsteker. In zijn wiel bevindt zich dan nog enkel een Duitser, die op een bepaald moment aan Pat vroeg of hij de technische passage naar de Wolfsburg kon rijden. Pat knikt van ja en de Duitser demarreert. Op dat moment werkt Pat's verstand terug en hij laat hem gaan. Het laatste stuk bevat immers nog een licht klimmetje. Met een 7 de plaats bij de masters blikt hij toch tevreden terug op toch één van de zwaarste marathons in Duitsland. Pepe, rijdt een vlekkeloze wedstrijd en eindigt 2 de , waarbij we vaststellen dat de kloof met Mathias Ball kleiner aan het worden is. Kroki, die de voorbije week eens niet het buitenland vertoefde, en de nodige rust kon inplannen, komt als 59 ste elite over de eindstreep.

Met zulke resultaten, kon ik het zelfs niet nalaten om een ijsje te gaan eten, in het gezeldschap van onze oudste zoon Jan en vriendin Lien .

Zoef

---

Wedstrijd Info

Afstand: 53/100 km
Hoogteverschil: 1300/2300 hm

---

Uitslag