Vandaag slechts 1 Reevaxer in de startbox want Kroki staat in vrijetijdskledij aan de andere kant van de nadar. Ik moet dus op zoek naar een team die me willen meepakken. De keuze valt op een Italiaans trio waarvan ik er twee ken uit de Alta Via Stage Race van vorig jaar. Samen met Marco, Fabrizzio en Paulo gaan we de eerste klim van 1300 hoogtemeter te lijf. Al gauw blijkt dat een van hen het knap lastig heeft, ondanks een gezapig babbeltempo.

Tot aan de eerste bevoorrading verloopt de klim helemaal op het asfalt en daar beslis ik ook om niet met de Italianen, maar opnieuw met de Catalanen van gisteren mee te rijden, want met de weersvoorspelling van vandaag – regen in de tweede helft van de dag – wil ik liever niet langer in de bergen rondhangen dan nodig. Het is een blij weerzien met Jordi en Robert. Op een niet al te steile gravelweg klimmen we stelselmatig naar 1895m, het hoogste punt van vandaag. Hoe hoger we komen, hoe neveliger en donkerder het wordt en we vrezen dat elk moment de regen ons zal te grazen nemen. Snel, snel Bioracer-Cristallon-Rainjack aangeschoten en dan als de gesmeerde bliksem de 18 kilometer lange afdaling inzetten. Ja, U leest het goed: achttien kilometer. Deels double-track, deels gravel en enkele bangelijke en technische singletrails. Heerlijk maar een heuse aanslag op je handen.

Aangekomen bij bevoorrading 2 nemen mijn vervang-teammakkers even de tijd om een bakje pasta binnen te werken. Net als we opnieuw gaan vertrekken komt Paulo – een van de Italianen waarmee ik vanmorgen was gestart – vragen of hij met onze groep mag meerijden. Zijn teammakkers komen blijkbaar niet voorruit. Met ons viertal vatten we de 2de klim van de dag aan.
De berglandschappen zijn ook vandaag weer geweldig, al werkt het weer niet mee om de kleuren tot hun recht te laten komen. En de regen blijft voorlopig uit. Al snel hebben we deze klim bedwongen en kunnen we aan de laatste berg hoogtemeters beginnen. Nu is het Jordi bij wie de etappe begint te wegen en de Catalanen stellen voor dat Paulo en ik door rijden. Zogezegd… Tijdens de laatste klim pikken we nog David, een alleengevallen Spanjaard uit Verona, op en met het gemengde trio rijden we de finishlijn in El Pont de Suert over na exact 120km.

Vandaag dus een inernationaal dagje en superleuk om al fietsend andere mensen te leren kennen en over hun land en cultuur te kunnen chatten. Voila, mijn werk zit erop, nu is het vanavond aan onze Red Devils om de Amerikanen op hun doos te geven: Yes We Can !!

Pepe