Dag 5: Winterton > Kamberg

Gisterenavond zat mijn maag blijkbaar nog in de kurkentrekker van de rollercoaster-singletrails, want amper begonnen aan het avondeten wou het al retour, koude rillingen over mijn gehele lijf, en algemeen schotelvod gevoel zorgen voor grote ongerustheid. Iets verkeerd gegeten? Een beestje opgescharreld? Zonneslag? Uitputting? Geen idee, maar in dergelijke toestand gaat er niet veel meer in een zware etappe-wedstrijd. Met wat extra kleren aan dan maar extra vroeg in de slaapzak, in de hoop dat de ellende tegen de morgen uitgezweet is. 
Ondertussen is de hemel helemaal overtrokken, en in tegenstelling tot de voorgaande dagen zakt de temperatuur niet echt tijdens de nacht. Het gevolg is dat binnen de kortste keren de slaapzak tot aan de buitenkant compleet doorweekt is, Kroki in eigen nat dus. 
De slaapzak-sauna heeft blijkbaar wel geholpen, vanmorgen voel ik me alleszins beter. Het ontbijt blijft zonder problemen binnen, maar de schotelvod is wel nog van de partij. Het is nog afwachten oe ik me zal voelen op de fiets, en dus is het met een klein hartje aanschuiven in de startbox vanmorgen voor de etappe naar Kamberg. Gelukkig is het vandaag een overgangs-etappe, maar met 98km en 1600 hoogtemeters ook geen rustdag. Het wolkendek zit helemaal dicht en dus voor het eerst geen diepvriestemperaturen. De speaker deelt nog mee dat een maximum temperatuur van 11 graden en de hele dag mist aan de finish voorspeld wordt, en dat het aangeraden is een vestje mee te nemen. Te laat, onze bagage zit al een halfuur in de vrachtwagen.  

De eerste 40km tot aan de eerste bevoorrading zijn golvend en zonder noemenswaardige klimmen. Doordat een groot gedeelte door de ondertussen bekende weide singletrails gaat, en er vroeg op de dag nog relatief grote groepjes zijn, worden we sowieso geforceerd om wat trager te rijden dan de voorgaande dagen. Het parkoers is lang niet zo interessant als de super-singletrails van gisteren, en doordat we in een groepje zitten is het vooral stof eten en hard concentreren om de obstakels tijdig te ontwijken. Op een gegeven moment worden we zelfs van de trail geblazen en haast gescalpeerd door de wieken van de helicopter die een tijdje op 2m hoogte 5m naast ons blijft hangen.  

Na de eerste bevoorrading wordt het interessanter, met langere en steilere klimmen. De groepjes vallen nu langzaam uit mekaar, en dus kunnen we ook meer van de prachtige omgeving genieten. Ondertussen is de bewolking trouwens opgelost en de vertrouwde zon helemaal terug. We rijden immers door een privaat wildreservaat van een Australier met teveel geld. Hier zouden vooral neushoorns zitten, maar verder dan enkele zebra’s en springbokken geraakt ons lijstje vandaag niet. En laughing birds natuurlijk. Die horen we bijna de hele dag door, en op de 1,5 km lange, 20% steile klim vanuit het reservaat naar de 2de bevoorrading klinkt het also ik vierkant uitgelachen wordt omdat ik moet vechten met mezelf om boven te geraken. De bevoorrading is alweer een feest, en terwijl we ons tegoed doen aan de vele lekkernijen, zorgen de kinderen van het opvanghuis “The Haven” ervoor dat onze ketting weer perfect gesmeerd wordt.  

We beginnen aan het laatste gedeelte en de omgeving wisselt vandaag haast ongemerkt voor de 2de keer van gedaante. We rijden van de ene boerderij naar de andere, waarbij de hevig turquooise waterreservoirs en felgroene pelousekes in schril contrast afsteken tussen de verdorde omgeving. Het blijft gestaag klimmen tot aan de asfaltweg die ons naar Glengarry in Kamberg brengt, aan de voet van de Drakensberg mountains. Van de aangekondige mist en 11 graden is geen spoor te bekennen, en de vele tentjes staan op beide oevers van een rustig kabbelend riviertje opgesteld. Twee bomen doen dienst als geimproviseerde brug en terwijl we onze tent zoeken wordt het water voor de douches al warm gestookt.
We finishen vandaag 22ste in 4h44min, en hier zijn we gezien de omstandigheden meer dan tevreden mee. De maag doet nog altijd wat lastig, hopelijk is het euvel morgen helemaal opgelost want dan gaan we de Drakensberg op en over.

Kroki